Konwencja OECD o zwalczaniu przekupstwa – Ocena Transparency International

Konwencja OECD o zwalczaniu przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych (Konwencja) została krytycznie oceniona przez Transparency International w opublikowanym po koniec października raporcie podsumowującym poziom wdrożenia wśród państw sygnatariuszy.

Konwencja zakłada przede wszystkim penalizację przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w krajowych porządkach prawnych, jak również penalizację pozostałych form popełnienia przestępstwa – współsprawstwa, podżegania, pomocnictwa oraz sprawstwa kierowniczego. Przekupstwo zagranicznych funkcjonariuszy publicznych rozumiane jest jako „umyślne proponowanie, obiecywanie lub dawanie przez jakąkolwiek osobę jakiejkolwiek nienależnej korzyści majątkowej lub innej korzyści, zarówno bezpośrednio, jak i poprzez pośredników, dla takiego funkcjonariusza lub dla osoby trzeciej, w celu skłonienia tego funkcjonariusza do działania lub powstrzymania się od działania w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, w celu otrzymania lub utrzymania możliwości prowadzenia działalności gospodarczej lub zapewnienia sobie innej nienależnej korzyści w prowadzeniu międzynarodowej działalności gospodarczej” (art. 1 ust. 1 Konwencji).

Konwencja weszła w życie 15 lat temu i był to pierwszy międzynarodowy akt prawny regulujący problem korupcji zagranicznych funkcjonariuszy publicznych, tym bardziej istotny, iż jej sygnatariusze współtworzą łącznie około 2/3 światowego eksportu oraz prawie 90 % bezpośrednich inwestycji zagranicznych.

Konwencja OECD o zwalczaniu przekupstwa – składowe oceny Transparency International

Końcową ocenę wdrażania postanowień Konwencji przedstawiono za pomocą 4 kategorii – aktywnego, średniego, ograniczonego oraz znikomego wdrożenia. Wyznacznikami dla badaczy była liczba wszczętych dochodzeń oraz śledztw, przekazanie spraw na drogę sądową (z podziałem na sprawy priorytetowe i inne) oraz zakończenie postępowania sądowego sankcjami (również z podziałem na sprawy priorytetowe i inne) w latach 2010-2013.

Niestety, raport nie pozostawia wątpliwości – działania podjęte w państwach sygnatariuszach są niesatysfakcjonujące. Tylko 4 państwa (23,1% światowego eksportu) ocenione zostały pozytywnie, jako podmioty aktywnie wdrażające postanowienia Konwencji (USA, Wielka Brytania, Szwajcaria i Niemcy), a aż 22 kraje (27% światowego eksportu), w tym Polska, jako podmioty, gdzie wdrożenie ma charakter znikomy (w tej grupie również m.in. Japonia, Rosja, Korea Południowa, Holandia, Luksemburg, Turcja, Słowacja). Co więcej, brak jest zauważalnej poprawy – jedynie dwa państwa uzyskały lepszy wynik niż w zeszłym roku – Kanada oraz Nowa Zelandia, dwa kraje sklasyfikowane zostały gorzej w rankingu ( Dania i Bułgaria), a w sytuacji pozostałych sygnatariuszy nie odnotowano żadnych szczególnie istotnych zmian.

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *